انگار همین دیروز بود.چه زود عمر آدمی میگذره و ما غافلیم.

یه سال گذشت.همینی که احساس نمیکنیم که روزا و شبامون چه

زود میگذره واسه خاطر اینه که از خودمون غافلیم و تو سختیها

و مشکلات و امور روزمره زیادی غرق شدیم.و کمتر به سلامت

روح ونفسمون پرداختیم.

شاید حکمت اینکه خدای عزیز این ماه رو واسه روزه و عبادت

قرار داده همین باشه تا بنده هاش یه کم به خودشون بیان و خودشونو

سبک و سنگین کنن واسه گناها و خطاهاشون طلب مغفرت کنن.

با خدا و خالق خودشون توسط قرآن ارتباط بیشتر پیدا کنن و ...

خلاصه ی مطلب بیایین توی این ماه حالا که سفره ی رحمت الهی

پهن شده بیشترین توشه رو بر چینیم.وبا دلهای سیقل خورده و پاکتون

واسه بقیه هم دعا کنیم.

مخصوصا" ظهور آقامون امام زمان(عج)

(( اللهم عجل لولیک الفرج ))