از جمله علماي بزرگ و نامدار كاشان مرحوم آيت الله مير سيد علي يثربي كاشاني است. آن مرحوم به سال 1311 هجري در شهر سامرا و در بيت علمي مرحوم آيت الله آقا سيد محمد رضا بن سيد اسماعيل بن عبدالرزاق يثربي كاشاني متولد شد و در سن 5 سالگي يعني به سال ( 1316 ه.ق) همراه پدر وارد شهر كاشان شد و در عنفوان جواني درس سطوح را تمام كرده و به سال 1321 وارد حوزه نجف گرديد. در سال 1331 بنا به درخواست خانواده معظم له به كاشان بازگشتند و پس از چندين سال اقامت در اين شهر و تدريس علوم ديني بنا به درخواست مرحوم آيت الله حائري در سال 1341 ه.ق وارد حوزه قم شده و ضمن شركت در درس مرحوم آيت الله حائري خود نيز حوزه مستقلي تشكليل داد. و حدود هفت سال ضمن تدريس فقه و اصول به تربيت طلاب و فضلاء پرداخته و شاگرداني بزرگ را تربيت نمودند كه در ميان آنان مي توان از رهبر كبير انقلاب امام خميني (ره) آيت الله داماد، آيت الله نجفي مرعشي (ره) و دهها عالم ديگر نام برد كه هر يك در زمان خود فقيهي بزرگ و دانشمندي گرانمايه شدند.
ايشان پس از چندين سفر كوتاه به نجف و قم بمدت 30 سال در كاشان اقامت داشتند و همچون گنجي مملو از علم و دانش و تقوا موجب بركت و سرافرازي اين شهر مذهبي وتاريخي بودند. از جمله برجستگيهاي اخلاقي اين مرد بزرگ ساده زيستن و فرار از تعينات، صراحت لهجه، سخاوت در عين ناداري، علو طبع و عشق و اخلاص به اهل بيت (ع) و استنتاج بود.
سرانجام به سال 1379 ه.ق مردي از ميان ما رفت كه فقدانش جهان اسلام و انسانيت را در هاله غم فرو برد. پيكر اين عالم جليل القدر با نهايت تجليل در كاشان تشييع و در محله پشت مشهد كاشان به خاك سپرده شد.
ليك اندر مرگ مردان بزرگ            عالمي گريد براي عالمي

لاجرم در مرگ مرداني چنين            گفت بايد اي دريغا عالمي

 شهادت مظلومانه ی  رییس مذهب شیعه و ششمین ستاره از آسمان  امامت و ولایت 

امام جعفرصادق (ع)  را اولا" برساحت مقدس قطب عالم امکان حضرت بقیه الله الاعظم  

آقا مهدی فاطمه(عج) و ثانیا"همه ی شیعیان جهان تسلیت عرض مینماییم.

  مهدی بیا       مهدی بیا       مهدی بیا       مهدی بیا

گل با صفاست اما بی تو صفا ندارد 

گر بر رخت نخندد در باغ جا ندارد

پیش  تو ماه باید رخ  برزمین  بساید

بی پرده گر بر آید شرم و حیا ندارد  

ای  وصل  تو شکیبم ای چشم تو طبیبم

بازآی که درد هجران بی تو دوا ندارد

فریاد بی صدایم  در سینه حبس  گشته

از بس  که  ناله کردم آهم  صدا ندارد

گفتم که در کنارت جان را کنم نثارت

تیغ  از تو گردن از من  چون و چرا ندارد

هر کس تو را ندارد جز بی کسی چه دارد

جز بی کسی چه دارد هر کس تو را ندارد

يا  رب  آن  سوزفكن   در  دل  ديوانه  ما       كه   كليم   آيد   و  آتش  برد  از  خانه ما

ما  چه  ديديم  ز فرزندي  آدم   كه   كند      دعوي خويشي گندم پس از اين دانه ما
 

                                       چه اشک ها به چشم ها رسوب شد نیامدی 

تموم طول هفته را به اتظار جمعه ام

                                       دوباره  صبح ٫ ظهر ٫غروب  شد  نیامدی

      اللهم عجل لولیک الفرج